Grek Jan (1875–1941), lekarz-internista, profesor uniwersytetu. Ur. w Chorostkowie, gdzie ojciec jego był oficjalistą u Siemieńskich. Wydział Lekarski ukończył G. we Lwowie w r. 1901. Przez kilka lat pracował jako asystent w Zakładzie Histologii Uniw. Lwow. (pod kierunkiem Szymonowicza), a potem w Klinice Lekarskiej (za dyrekcji Antoniego Gluzińskiego). W czasie pierwszej wojny światowej służył jako lekarz w armii austriackiej i zetknął się wtedy w szpitalach wojskowych z epidemią duru plamistego, co później wykorzystał naukowo (w pracy habilitacyjnej poświęconej temu schorzeniu). Habilitował się w r. 1921 z patologii i terapii szczególnie chorób wewnętrznych. Mimo to nawet po nadaniu mu tytułu profesora zatrzymano go w Klinice w charakterze adiunkta, z czasem zlecono mu wykłady z propedeutyki chorób wewnętrznych, a więc przedmiotu, dla którego w innych uniwersytetach naszych tworzono osobną klinikę. Z prac naukowych prócz wspomnianej monografii o durze plamistym, ogłoszonej w „Polskiej Gazecie Lekarskiej” (1922), na uwagę zasługują: Endocarditis lenta („Pol. Arch. Med. Wew.” T. 1: 1924) i Sepsis meningococcica („Pol. Gaz. Lek.” 1925 i 1928). W wykonywaniu obowiązków akuratny i sumienny, w wypowiadaniu sądów ostrożny. W Lwowskim Tow. Lekarskim piastował godność prezesa w r. 1926, a następnie sekretarza stałego. W r. 1941, w kilka dni po zajęciu Lwowa przez Niemców, aresztowany w nocy z 3 na 4 VII, został tejże nocy zgładzony wraz z żoną (Marią z Pareńskich 1. v. Raczyńską, 2. v. Jasińską) i wielu innymi profesorami wyższych uczelni lwowskich. G. był młodszym bratem Michała, znanego adwokata lwowskiego.

Olszewicz, Lista strat kultury pol.; Spis wykładów i skład Uniw. Jana Kazimierza we Lw.; Wykaz docentów, Wyd. Min. Wyznań Rel. i Oświecenia Publ., W. 1938; – Kronika Uniw. Jana Kazimierza 1920/1; Księga Pamiątkowa Wydziału Lekarskiego, Lw. 1920 s. 11; [Ziembicki W.], Męczennicy, „Przegl. Lek.” 1946 s. 1; – „Przegl. Piśm. Lek. Pol.” passim.; – Własne zapiski autora artykułu.

Witold Ziembicki